Tuesday, February 24, 2015

Η πιο χρήσιμη συμβουλή που μπορώ να δώσω....



Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να έχεις 3 παιδιά και να μην έχεις κύκλο συγγενών, το γνωστό "παρκάρισμα" τέκνων έτσι ώστε να μπορείς να ξελαφρώνεις όποτε είναι δυνατό και να αναλαμβάνει κάποιος άλλος...
Ακόμα και τώρα που δεν ζουν οι γονείς μου , είναι κάτι που μου έλειψε όσο ζούσαν. Φταίω κι εγώ βέβαια γιατί σε ένα σημείο ήθελα να τα κάνω όλα μόνη μου, πέρα από αυτό όμως πολλές φορές δεν ήθελα να παραδεχτώ καταστάσεις ή δεν είχα τη δυνατότητα να τις αλλάξω...και τα χρόνια περνάνε... και όπως είπε και κάποιος ανώνυμος σχολιαστης/στρια στο προηγούμενο ποστ,  ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΜΕ....ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ...

Καθώς τα χρόνια περνούν  , οι αντοχές κάμπτονται , βλέπεις τη ζωή να δυσκολεύει γιατί εσύ δεν αντέχεις όπως άντεχες πριν 10 χρόνια , συνειδητοποιείς ότι ΔΕΝ μπορείς να τα κάνεις όλα μόνος/η σου και το παίρνεις απόφαση πως αυτό που χρειάζεται είναι να ...μειώσεις το βάρος των ευθυνών....

ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ λοιπόν είναι η μαγική φράση και η συμβουλή που μπορώ να δώσω, τόσο στον παλιό αυτιστικογονέα όσο και στον νέο.....
Ανάθεση ευθυνών γενικότερα σου προτείνω, όσο μπορείς και όπου μπορείς.

Έβαλα τα δίδυμα σε φροντιστήριο για να κάνουν τα γνωστά δύσκολα μαθήματα και ο Π. τα απογεύματά του τα περνάει σε κάποιο σύλλογο που του αρέσει πολύ, πηγαινοέρχεται με σχολικό παρακαλώ!!! και νιώθω πως ξαφνικά ξαναγεννήθηκα, ελεύθερος χρόνος τις  απογευματινές ώρες  είναι για πάρα πολλούς λόγους ΑΞΙΑ ΑΝΕΚΤΊΜΗΤΗ .

Ναι , ανάθεση ευθυνών και "παρκάρισμα" με πληρωμή φυσικά αλλά όταν δεν γίνεται αλλιώς είναι μονόδρομος  για να βάλεις λίγη ελευθερία και ποιότητα  στη ζωή σου...

Άν θα μπορούσα να δώσω μόνο μία συμβουλή σε κάποιον νέο γονέα  που τώρα πρωτοαντικρίζει τον αυτισμό αλλά και στον κάθε γονέα, αυτή θα ήταν:  Βάλε  λίγο ελεύθερο χρόνο στη ζωή σου, όσο σε παίρνει και όποτε σε παίρνει καθότι η ζωή όπως σου έχω πει και στον τίτλο είναι ..

ONE TRIP ONLY 









Monday, February 23, 2015

reunion μήπως ?

Έ? Τί λέτε, ?

Μήπως να κανονίζαμε τίποτις?
μήπως κανένα αυτιστικοκαφεδάκι κάπου όλοι μαζί ?
Έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά?

Πού θα σας βρω ? Στο φατσοβιβλίο μάλλον ?
Να στείλω προσκλήσεις για "μάζωξη "?


Saturday, February 21, 2015

...one trip only ...

Σαν τα χιόνια.....που αν και  φέτος ήρθαν αρκετές φορές στην πρωτεύουσα εγώ μετά από 2 χρόνια επανακάμπτω. Άλλαξα και τον τίτλο , γιατί η άτιμη ( η ζωή ) μπορεί να είναι ενίοτε αυτιστική , αλλά μεταξύ μας, enough is enough ....is enough....

Γιατί σταματάς να γράφεις σε ένα μπλογκ καθαρά αυτοβιοργαφικό ? Οχι γιατί τελειώσαν οι εμπειρίες , όχι γιατί ο αυτισμός μπήκε στην άκρη ούτε γιατί το βρέθηκα αλλά γιατί είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο να επαναλαμβάνεις και να συζητάς αυτά που σου στιγμάτισαν και συνεχίζουν τη ζωή....είναι σαν να ξαναζείς ό,τι δεν θα ήθελες με τίποτε να ζήσεις....με λίγα λόγια δεν αντέχεται για πολύ ...


Η ζωή είναι ωραία, με τα πάνω της, με τα κάτω της, τα δεξιά και τα αριστερά της, και είναι ένα και μοναδικό ταξίδι , θα μου πείτε, και πότε σε σταμάτησε αυτό από το να γράφεις ; Μάλλον ποτέ, αλλά έρχεται και η στιγμή που όλο αυτό πέφτει και σε πλακώνει...

Κάποια στιγμή τα παίρνεις όλα απόφαση, συμβιβάζεσαι , έρχεται το πλήρωμα του χρόνου ( και αυτό θέλει χρόνια ) που , δεν μπορείς πλέον να αναλύεις, να το ψάχνεις όλο και περισσότερο , που βλέπεις ότι και τα άλλα παιδιά σου πρέπει να γίνουν και αυτά με τη σειρά τους"προτεραιότητα" μια και ο Π. μονοπωλούσε το ενδιαφέρον και το αγχος για καιρό και κάπου εκεί αφήνεσαι ...στην ίδια τη ζωή....

Λοιπόν, ...είμαι καλά, έxω μάθει πολλά στη διαδρομή  και συνεχίζω  να μαθαίνω .Το σημαντικότερο από όλα όμως είναι ότι  ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ.. απλά με τον καιρό μαθαίνεις να τον παρκάρεις σε ένα απομονωμένο μέρος του μυαλού σου και να το ξεθαβεις μόνο όταν είναι ανάγκη και πρέπει να ασχοληθείς μαζί του, πέρα από αυτές τις στιγμές, έχει γίνει τόσο πολύ "ένα" με μας που αν γινόταν το παιδί ξαφνικά ..νευροτυπικό , ίσως και να πάθαινα παράκρουση...( λέμε τώρα ).

Life goes on my friends, no matter what ...





Πού να είχα και περίοδο ( εσύ και τα νεύρα σου )

         HOW TO SURVIVE AUTISM ..........1 Πριν από μερικές μέρες βγήκα με το αυτοκίνητο και τον Παύλο μαζί μου να ψάξω  να βρώ ένα ...