Saturday, December 27, 2008

.......χαλλλλλλλλλαρα




Λουτρα Αριδαιας, (Ποζαρ).

Η θερμοκρασια του νερου ειναι στους37 βαθμους.εξω μολις ειχε αρχιζει να χιονιζει(χθες το απογευμα).αυτη ειναι η πισινα και απο πανω η καφετερια.Πολυ κοντα υπαρχει και σπηλαιο .









Ο καταρρακτης οπου βρισκονται οι λουομενοι εχει ζεστο νερο, στους 37 βαθμους και διπλα ακριβως το ποταμι με παγωμενο νερο.( οχι , δεν βρισκομαι μεσα στο νερο, δεν θα το τολμουσα ακομα και να με πληρωναν.Δεν ειμαι των επικινδυνων αποστολων...)






Ο Νικολης σε ποζα που θυμιζει κατι απο τη δεκαετια του 60.(την εποχη που οι αναμνηστικες φωτο ηταν αγκαλια με δεντρα,σε λιβαδια, κλπ, ρομαντικα πραγματα....

Sunday, December 21, 2008

.....να νιωθεις την αναγκη να προσφερεις ΧΑΡΑ με τον πιο φθηνο τροπο

Christmas Funny Pictures

- "Πουλοπον ντο φτας" ?
- " Τζιερι μου , παρτασι μου ελα στην αγκαλια μου"
(Ο Π. γελαει , μαζευεται αλλα ταυτοχρονα απολαμβανει χαδια και αγκαλιες....)

-"...να φαω εγω τα στουδιας .."

αγαπη

αξια μοναδικη, διαχρονικη,
απαραιτητη για ενα παιδι .............

Καλα Χριστουγεννα σε ολους μας
απο τα βορειοτερα των Ελληνικων προαστιων(κοντα στα συνορα)
να περασουμε οσο το δυνατον καλυτερα.

ΥΓ
το λαπτοπιδιο πιανει ασυρματα και αν βρω το χρονο και το κεφι , θα ποσταρω.
Θα παμε στα"μαγικα νερα" (ετσι λεει ο Π. τα λουτρα Ποζαρ γιατι απο τη μια τρεχει ζεστο νερο και απο την αλλη κρυο. ...Ε και απο το καιμακτσαλαν καθοτι ειναι η γειτονια μου. Προσεχως φωτο)

Wednesday, December 17, 2008

....γκαφες

Christmas Funny Pictures

Ηταν πολυ σημαντικη μερα η σημερινη. Ως καλη μανα που σεβεται τα εθιμα , εβαλα τα τεκνα
να γραψουν γραμμα στον Αγιο Βασιλη, λεγοντας πως ο,τι και να ζητησουν(τρομαρα μου) θα τους το φερει.

Ταυτοχρονα σερφαρα σε σαιτ με αυτιστικα γκατζετακια , ψαχνοντας εργοθεραπευτικα παιχνιδια με αρχη και τελος για τον Π.Απο σποντα βρηκα εναν πολυ ωραιο κουμπαρα που οταν ριχνεις ενα κερμα μεσα , σου λεει ποσα συνολικα χρηματα υπαρχουν μεσα του.Απο το ενα σαιτ στο αλλο , τελικα επεσα πανω σε αυτο .
Φωναζω που λετε εγω η ενθουσιασμενη ποντια τον Παυλο και του δειχνω το μικρο δεινοσαυρακι και του διαβαζω το σχετικο κειμενακι, χωρις ταυτοχρονα να εχω προσεξει και την τιμη του. Ε, το παιδι ξετρελαθηκε , μου ειπε οτι αυτο θελει να του φερει ο Αγιος Βασιλης.Μεσα στην βιασυνη μου δεν προσεξα την τιμη και μολις πριν απο λιγο ειδα οτι το γκατζετακι που εκπαιδευεται και ειναι κανονικο ρομποτικο, εχει 360 ευρωπουλακια.

....Αντε τωρα να βγαλεις απο το μυαλο του Π . τον Pleo .Λεω να του πω οτι Αγιος βασιλης εχασε τους ταρανδους και τον χτυπησε ...αεροπλανο.

Tuesday, December 16, 2008

.....πισωγυρισματα, ανευ λογου και αιτιας


Τελευταια , παρατηρουμε οτι ο Π. εχει αυξησει τις ηχολαλιες του τοσο σε ενταση οσο και σε συχνοτητα.Αν και μας εκανε εντυπωση και το σχολιασαμε δεν κριναμε οτι ειναι κατι που θα επρεπε να μας προβληματισει μια και η γενικοτερη εικονα του ειναι πολυ καλη .Αρχισαν ομως τα αυτιστικα στοιχεια τις τελευταιες μερες να πληθαινουν .

Το περασμενο Σαββατο σε φιλικο μας σπιτι , ειχε αρκετο κοσμο και ο Π. αν και το μεγαλυτερο μερος της βραδιας βρισκοταν σε ενα δωματιο και εβλεπε τηλεοραση ,εμφανιστηκε καποια στιγμη μπροστα σε ολους και αρχισε να στριφογυριζει γυρω απο τον εαυτο του.Η μοναδικη φορα που το ειχε κανει αυτο στο παρελθον ηταν οταν πριν4 χρονια του κοψαμε το depakine(αντιεπιληπτικο).Εκεινη την εποχη, και ενω πριν απο αυτο δεν ειχε τιποτε κινησιακα που να δειχνει οτι το παιδι ηταν αυτιστικο , παρουσιασε αποτομα σφοδρα αυτιστικη συμπεριφορα, κουνωντας χερακια, πηδηματακια, δυσκολια στην ομιλια(κατι σαν τραυλισμα αλλα πολυ πιο περιπλοκο) , στριφογυρισμα γυρω απο τον εαυτο του κλπ.Θεωρηθηκε τοτε απο τον ψυχιατρο του οτι ισως το αντιεπιληπτικο φαρμακο να λειτουργουσε κατασταλτικα ως προς τα αυτιστικα συμπτωματα ,κατα καποιο τροπο δηλ ως ηρεμιστικο .Η επιδεινωση εκεινη την εποχη ηταν ραγδαια, ο Παυλος απο ενα παιδι που μιλουσε τελεια, που αν και 7 ετων μιλουσε με λεξιλογιο που δεν χρησιμοποιουσαν ουτε τα 12χρονα , περασε σε μια φαση που δεν μπορουσε να μιλησει ...και για αρκετο καιρο δεν μιλουσε καθολου......

Αν και κατι τετοιο δεν συμβαινει τωρα, παρολα αυτα με προβληματιζει αυτη η συμπεριφορα...ερχονται στο μυαλο αναμνησεις απο τα παλια που θα ηθελα με καθε τροπο να ξεχασω για παντα.

.....Καποια στιγμη , αν βρω το κουραγιο θα ηθελα να γραψω με λεπτομερεια το ιστορικο του Παυλου, εχουν πολυ ενδιαφερον οι μεγαλες του αλλαγες,κυριως προς το χειροτερο.Οπως ειπα ομως, θελει κουραγιο....

...λιγο απο ολα

.....ετσι ...για να ξεφυγουμε λιγακι, μια ματια εδω.

...η συνεχεια θα ειναι κατι πολυ ωραιο σε ..παγκοσμια εκτελεση...

Wednesday, December 10, 2008

.........υποκριτικα ευαισθητη.

Και επειδη εγινε λογος για την...υποκριτικη ευαισθησια ολων μας, και επειδη ερχονται μερες γιορτινες και η ευαισθησια θα ξεχειλιζει απο παντου , ενα πολυ παλιο μου κειμενο , που λεω να το ποσταρω καθε χρονο τετοιες μερες......, γιατι αυτη ειναι η πραγματικοτητα που λιγο-πολυ εχουμε ζησει ολοι εμεις οι γονεις ατομων με ειδικες αναγκες , καποια στιγμη της ζωης μας.......



Το Αφρικανακι της ζωης μου

Χθες το απόγευμα πήρα τα παιδιά και τα πήγα σε μια μεγάλη παιδική χαρά της παραλιακής στο ύψος του Καλαμακίου. Τους αρέσει πολύ εκεί.. παιχνίδια πολλά, φουσκωτά επίσης, ακόμη και ηλεκτρικά αυτοκινητάκια. Τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα εδώ κι εκεί και εγώ, μη βρίσκοντας άδειο παγκάκι έκατσα σε κάποιο που κάθονταν δυο νεαρές μαμάδες.

Πολύ ευγενικά, με χαιρέτησαν και με ρώτησαν ποσά παιδάκια έχω.

- Τρία, τους απαντώ εγώ.

- Τρία;;;; ρώτησαν με θαυμασμό αυτές.

- Μπράβο, μου είπαν.

Κάπως ετσι ξεκινησε η κουβεντα , συστηθηκαμε και μπηκα και εγω στη συζητηση που ειχαν νωριτερα. Μιλουσαν για καποιες εξ αποστασεως υιοθεσιες παιδιων ,φτωχων Αφρικανικων χωρων και το ποσο πολυ τους ενθουσιαζε η ιδεα,να προσφερεις,να βοηθας, να νιωθεις οτι υπαρχουν ανθρωποι που δεν ειχαν την τυχη με μας και να μη μενεις αμετοχος.

- Ειναι σαν να απλωνεις το χερι σου σε ενα τυφλο για να τον βοηθησεις να περασει το δρομο, λεει η μια.

- Σαν να πηγαινεις στα παιδικα χωρια sos και να προσφερεις δωρα στα ορφανα, λεει η αλλη.

- Πρεπει να το κανεις και εσυ Μαρια,μου ειπαν, μια σχεδον πολυτεκνη μαμα σαν και σενα επιβαλλεται να ειναι ιδιαιτερα ευαισθητοποιημενη.

Τελικα αρχισα να το σκεφτομαι και να εχω τυψεις.Αρχισα να αναρωτιεμαι μηπως ειμαι υπερβολικη που τρεμω για τη σχολικη χρονια που αρχιζει αυριο. Εγω τρεμω για το ποια δασκαλα-ο θα εχει στη ταξη του ο γιος μου, αν θα του φερεται με αξιοπρεπεια, αν θα τον κοροιδευουν και φετος τα αλλα παιδια, αν τελικα θα εγκριθει η παραλληλη στηριξη, αν υπαρχει περιπτωση να τον ξαναχτυπησουν καποια απο τα μεγαλα παιδια, αν η διαφορετικοτητα του του δημιουργισει κοινωνικο προβλημα στο σχολειο φετος, τη στιγμη που καποια αλλα παιδακια στη μακρινη Αφρικη δεν εχουν το δικαιωμα να εχουν τιποτα παρα μονο μια εξ αποστασεως υιοθεσια. Καταφεραν οι δυο κοπελες να με κανουν να αισθανομαι απαισια για τις υπερβολικες μου απαιτησεις.

Καθως οι δυο μαμαδες συνεχισαν τη κουβεντα τους, πλησιασε στο παγκακι ο γιος μου και μου ζητησε νερο.Την ωρα που εψαχνα στη τσαντα μου για το μπουκαλακι το παιδι κουνουσε τα χερακια του και εκανε πηδηματακια χαμογελωντας.

Με το που ειδαν την αντιδραση αυτη του παιδιου, οι δυο ευαισθητες μαμαδες αλλαξαν ολα τα χρωματα του ουρανιου τοξου.

Μου λενε ξαφνικα:

- Περασε η ωρα, πρεπει να φυγουμε. Καλο βραδυ.

- Καλο βραδυ, απανταω και εγω

Πολυ τυπικες μαμαδες, σκεφτηκα. Εχουν προγραμμα με τα παιδια τους, οχι σαν και μενα που τα παω για λιγο στην παιδικη χαρα και δε φευγουμε αν δεν περασουν 2 ωρες. Μπορει παλι να ξεχασαν και το φαγητο στο φουρνο...πολυ πιθανο κι αυτο, σκεφτηκα.

Καπου 20 λεπτα αργοτερα, τα παιδια μου καταιδρωμενα μου ζητησαν παγωτο και ετσι τα πηρα και περπατησαμε προς την εξοδο της παιδικης χαρας. Μιας και ειναι μεγαλος παιδοτοπος, δεν μπορει κανεις να βλεπει ολα τα παγκακια. Καθως περπατουσαμε, πισω απο το ξυλινο καραβι πεφτουμε ξαφνικα πανω στις μαμαδες που συναντησα νωριτερα. Με το που μας ειδαν κατεβασαν τα κεφαλια τους προσποιουμενες οτι διαβαζουν τα εντυπα της υιοθεσιας.

Εκεινη τη στιγμη χωρις να το σκεφτω πολυ, σταματησα ακριβως μπροστα τους και τους ειπα:

- Μη φοβαστε κοριτσια, δεν ειναι σκυλος, δε δαγκωνει, ενα ακομα Αφρικανακι ειναι και αυτο, με τη διαφορα οτι δεν χρειαζεται υιοθεσια...

Γερα, με τσαμπουκα.


Tuesday, December 09, 2008

...καραμιζερη




φταιω εγω......

αλλα φταις κι εσυ......


....που, απο την ασφαλεια του καναπε παρακολουθουμε τα τεκταινομενα και δεν αντιδρουμε με αυτα που μας πληγωνουν....


Monday, December 08, 2008

no comment




αν μπορεις να ονειρευεσαι . . . .

...βιαιη εκδικητικα ή μηπως απο μοδα?

...Απεφυγα να σχολιασω την επικαιροτητα και αυτο γιατι υπαρχουν πολυ πιο σχετικα μπλογκς που ασχολουνται με αυτα αλλα και γιατι δεν ηθελα να μπω στη λογικη των εντυπωσεων.Τραγικος ο θανατος του νεαρου, με "αγγιξε" πολυ,ακομα τραγικοτερο θεωρω ομως να γινονται εξεγερσεις και καταστροφες σε ολες τις μεγαλες πολεις με προφαση....τον θανατο του 15αχρονου. Ακομα και στα γηπεδα, ακομα και σε κολυμβητηριο κατα τη διαρκεια αγωνα πολο, πλιατσικο στο κεντρο της Αθηνας, και αυτο που μολις διαβασα, αυριο θα ειναι κλειστα ολα τα σχολεια .

......μετα, ολα καλα, θα παμε για δωρα, για trendy ρουχαλακια ,θα κλεισουμε τραπεζι στις μπουζουκλερι, θα παμε και τα ταξιδακια μας που λογω κρισης ειναι και σε προσφορα,........και η μανα του μικρου 15αχρονου θα εχει ξεχαστει , καπου μονη της θα κλαιει το παιδι της.

......Η βια ειναι το ιδιο κατακριτεα οσο και η υποκριτικη ευαισθησια.

Sunday, December 07, 2008

...στο τρεξιμο

Ηταν ενα ΣΚ γρηγορο , με αρκετες εξοδους, με γνωριμιες, πολυ μπλα μπλα , αλλα και προβληματισμο για το αν προλαβαινω να κανω ολα οσα εχω σκοπο μεχρι τα Χριστουγεννα.
Πολυ πιεστικη αναμενεται αυτη η εβδομαδα και με φοβιζουν ολα αυτα που εχω να κανω, συνηθως καθε χρονο τετοιες μερες βγαινω εκτος προγραμματος.

Αυτo που μου εκανε εντυπωση απο ολα οσα διαβασα το ΣΚ:

-- Στο ΒΗΜαgazino , μια φωτογραφηση παιδιων την ωρα που παιζουν βιντεοπαιχνιδια.Τα προσωπα τον παιδιων ειναι ...αλλου . Αν και κοιτουν το φακο καταματα, στην ουσια δεν τον βλεπουν.Ειναι εντυπωσιασμενα,δακρυσμενα ,ανησυχα, εκπληκτα, καποια, δεν ανοιγοκλεινουν καθολου τα βλεφαρα. Ο φωτογραφος λεει πολυ χαρακτηριστηκα " με ξαφνιασε ο πολυ μικρος αριθμος ανθρωπων που βρηκαν παραξενο το γεγονος οτι ενα παιδι της φωτογραφιας , δεν ανοιγοκλεινει τα βλεφαρα καθως παιζει. Οι περισσοτεροι θεωρουσαν φυσιολογικο να σταματα καποιος να κλεινει τα βλεφαρα του οταν βλεπει ενα τηλεοπτικο προγραμμα ή οταν παιζει καποιο παιχνιδι".
Ο φωτογραφος πραγματοποιει καποια ερευνα η οποια βρισκεται ακομα σε εξελιξη και περιλαμβανει τη συγκεντρωση συνολικα 75 βιντεο με παιδια-φανατικους παικτες ,επιλεγμενα απο ειδικο ερευνητη , ωστε να αντιπροσωπευουν μια ποικιλια εθνικων , κοινωνικων ,ομαδων της Βρετανιας . Σκοπος της ερευνας ειναι να δουνε αν παιδια εθισμενα σε βιντεοπαιχνιδια, επηρεαζονται απο την εικονικη βια και μεταφερουν τη βια αυτη στην κανονικη τους ζωη......


-- Επισης , στο ιδιο περιοδικο υπαρχει συνεντευξη του μοδιστρου Οσκαρ ντε λα Ρεντα. Εκει μεταξυ αλλων λεει:
" Δεν προκειται ποτε να κριτικαρω μια γυναικα
επειδη προσπαθησε.Θα την κριτικαρω
επειδη δεν προσπαθησε."


υγ
ειχα σκοπο να γραψω σημερα για τις διατροφικες συνηθειες στον αυτισμο, ομως ο κυρ Οσκαρ με εστειλε κατευθειαν στο διαδρομο να χασω κανα γραμμαριο , για να μην εχω τουλαχιστον το λογο να λεω στον εαυτο μου οτι δεν προσπαθησα.....


Καλη μας εβδομαδα


Thursday, December 04, 2008

...κατι σαν ξυπνητηρι




(....Στο σπιτι, οταν θελουμε να μιλησουμε για καποιο θεμα και να μην μας καταλαβουν τα παιδια , μιλαμε στα αγγλικα . Ως καρικατουρες μιας ...φουτουριστικης πραγματικοτητας, οταν ανεβαζουμε τον τονο της φωνης μας , για να μην ...καταλαβουν τα παιδια το οτι η αλλαγη στον τονο θυμιζει λιγο απο καβγα, χαμογελαμε ταυτοχρονα, σκηνη που παρανοικη μου κανει αλλα τελως παντων...δεν θα το αναλυσω τωρα. Συχνα εγω, θελοντας να μεταφερω την συζητηση για την επομενη μερα, λεω "λέ ι τερ" (later) .

Ο Παυλος στο σχολειο δεν κανει αγγλικα, δεν γνωριζει καμια αγγλικη λεξη και την ωρα των αγγλικων διαβαζει δεινοσαυρικα βιβλια, παιζει με παζλ κλπ.

Σημερα το απογευματακι τον ακουσα να λεει:

- "ουαν , του, θρι , φορ , φάι ,...φάι εντ Τυρανοσάουρους γκοου, γκοου"

- "Τι ειναι αυτο που λες αγορι μου;"

- "ουαν , του, θρι, φορ ,φάι ,φαι εντ Τυρανοσάουρους γκοου γκοου"

- "Ρε Παυλο θα με τρελανεις; Ποιος το λεει αυτο, ; σε καποιο dvd το ακουσες;"

-" Ησυχια μαμακα, ουαν , του, θρι ,φορ , φάι , φαι εντ Τυρανοσάουρους γκοου, γκοου"

-"Αναθεμα τους Τυρανοσοαουρους σου, θα μου πεις τί ειναι αυτο που λες παιδι μου;"

- " λέ ι τερ" μαμακα ........


καλες πρασινες μερες

Wednesday, December 03, 2008

....το καροτο , που κρεμεται μπροστα απο το γαιδαρο

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ(μερος τεταρτο)

Πανω στο θρανιο του στο σχολειο ο Π. εχει αυτο εδω το προγραμματακι για να μην "χανεται"
και να μπορει να εχει υπομονη και να μην δυσανασχετει με τις εργασιες που εχει να κανει.(οχι οτι αυτο πετυχαινει παντα, φετος ειναι καλυτερος με διαφορά αλλα δεν εχει πιεστει ακομα οσο θα επρεπε)
Τις καρτελες τις τοποθετει η δασκαλα (αν μπορουσε να το κανει το παιδι θα ημουν η πιο ευτυχισμενη μανα του κοσμου) και τις περισσοτερες φορες ειναι αρκετα χρησιμες.





Οι γνωστες φατσουλες, και το κουτι με τα ζωακια απο πανω ειναι τα "βραβεια" του Π. οταν κατα τη διαρκεια της μερας στο σχολειο ηταν σε ολα καλος.Τα βραβεια του , του τα εδινε η δασκαλα της ταξης στο σχολασμα, και ΜΟΝΟ αν ειχε 3 φατσουλες χαμογελαστες....Διαφορετικα δεν επαιρνε τιποτα.....Δουλεψε παρα πολυ καλα το θεμα της επιβραβευσης μεσα στην ταξη, ειδικα οταν ανακαλυπτα περιεργα μικρα ζωακια τα οποια δεν τα ειχε στη συλλογη του και για να τα κερδισει γινοταν το καλυτερο παιδι του κοσμου.

Θα ηθελα να ευχαριστησω τις δυο δασκαλες της Παραλληλης που ειχε ο Παυλος , την Τανια και την Μαρια.Η αγαπη τους για το παιδι και η προσπαθεια τους και μαλιστα σε φασεις που ο Π. δεν ηταν και στα καλυτερα του, ειναι αξιοθαυμαστη.
Οσο για την επι 3 χρονια δασκαλα του Π. την κυρια Βικη, συντομα θα αναφερθω με ειδικο ποστ......ενα απλο ευχαριστω, θα ηταν λιγο για εναν ανθρωπο-σταθμο στην πορεια του γιου μου.

Tuesday, December 02, 2008

....πολυ σοβαρα νευροτυπικα προβληματα!

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ(μερος τριτο)


Στη φωτο , αλλο ενα απο τα προγραμματακια του Παυλου που το δουλευε στο σχολειο και επρεπε καθε μερα μονος του να μετακινει το βελακι στην εκαστοτε μερα.Τα γνωστα,διαφορετικο χρωμα για καθε ημερα και το ΣΚ με πρασινο . Τα σκιτσακια που βλεπετε διπλα, τα εβαζε μονος του τις φορες που θυμοταν το εβδομαδιαιο προγραμμα του και αν δεν το θυμοταν να τα βαλει ο ιδιος , τοτε και μονο τοτε τον βοηθουσε η δασκαλα της παραλληλης

Το ξερω οτι θα φαω κραξιμο αλλα ειναι πολυ σημαντικο να μαθω γιατι περναω καθε λιγο απο τετοιου ειδους δοκιμασια και δεν το αντεχω αλλο.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ : Οταν κυκλοφορουμε με το αυτοκινητο και βρισκομαστε σε κυκλικη πορεια, ποιος εχει προτεραιοτητα; Αυτος που βρισκεται μεσα στην κυκλικη πορεια ή αυτος που θελει να μπει απο καποιο στενακι που δεν το ξερει ουτε η μανα του και το παιζει μαγκας;

Και ρωταω γιατι συχνα πυκνα περναω απο Αργυρουπολη -Ηλιουπολη και οι κυκλικες πλατειουλες εκει ειναι περισσοτερες απο τους δρομους. Δικαιως με βρισανε λοιπον ή μηπως την επομενη φορα θα πρεπει να το παρω ως αφορμη για να ξεσπασω τα αυτιστικονευρα μου?


Monday, December 01, 2008

.....να ειναι ολα στο "προγραμμα"

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ(μερος δευτερο)

Αν και το χειρογραφο εβδομαδιαιο προγραμμα του Παυλου ειναι η ...ναυαρχιδα ολων οσων ακολουθησαν , δεν ηταν το μοναδικο που βοηθησε το τεκνο να μπει σε μια σειρα και να περιορισει τον εαυτο του στα πλαισια που του θεταμε. Την εποχη που ο Παυλος ηταν πολυ αποδιογανωμενος , αυτο που τον βοηθησε παραλληλα με το χειρογραφο προγραμμα ηταν το ημερολογιο του που το κουβαλουσε μαζι του καθε μερα στο σχολειο και το "δουλευε" μαζι με τη δασκαλα της παραλληλης στηριξης. Επειδη οι φωτο με τα ..απλοικα σκιτσακια δεν ειχαν περαση στον Παυλο εκεινη την εποχη(και κατα την γνωμη μου ειναι απαραδεκτες και ξεπερασμενες και δεν θα επρεπε να δουλευει κανενας "ειδικος" με αυτες αποκλειστικα), φτιαξαμε ενα ημερησιο προγραμμα , βασισμενο στο εβδομαδιαιο χειρογραφο , αλλα αντι για σκιτσακια ειχε φωτογραφιες του Παυλου, πλαστικοποιημενες ,απο ολα οσα κανει κατα τη διαρκεια της μερας . Επισης υπηρχαν και φωτο απο διαφορες δραστηριοτητες ,(πχ κολυμβητηριο, εκδρομες ,παιδοτοπος, σινεμα κλπ).

Το ημερολογιο , ειχε καθημερινα 4 σελιδες, ολες του ιδιου χρωματος , μια σελιδα για το πρωι, μια για το μεσημερι , μια για το απογευμα και το βραδυ. Το πρωι τοποθετουσα εγω τις φωτο που αντιστοιχουσαν στις πρωινες δραστηριοτητες(επισκεψη στο μπανιο, και εξω απο το σχολειο).
Ολες οι υπολοιπες φωτο υπηρχαν σε μια θηκη στο τελος του ημερολογιου και η δασκαλα της Παραλληλης, εβαζε τον Π. να συμπληρωνει τις υπολοιπες σελιδες με τις αντιστοιχες δραστηριοτητες(πχ το μεσημερι το παιδι τοποθετουσε τη φωτο που τον δειχνει οτι επιστρεφει σπιτι, και που καθεται στο γραφειο του και διαβαζει). Ειναι βασικο οτι το ημερολογιο το συμπληρωνε το παιδι και οχι εγω ή η δασκαλα. Θεωρω οτι ολα τα προγραμματα πρεπει να δουλευονται οσο το δυνατον περισσοτερο απο το ιδιο το παιδι ,με τον τροπο αυτο κερδιζουμε χρονο ως προς το να μπει σε μια σειρα γιατι απλα η "τροφη" που του δινουμε δεν ειναι "μασημενη".



Την επομενη μερα , οι σελιδες του ημερολογιου αλλαζαν χρωμα(η διαφοροποιηση που λεγαμε) και παλι γινοταν το ιδιο,τοποθετουσα δηλ εγω τις φωτο που αντιστοιχουσαν στο πρωι και το παιδι με τη βοηθεια της δασκαλας τις υπολοιπες
"ενοτητες " της μερας του(μεσημερι, απογευμα , βραδυ).

Το ΣΚ φυσικα εμπαιναν πρασινες σελιδες, ανοιχτο πρασινο για το Σαββατο και σκουρο πρασινο για την Κυριακη.





Η υπομονη , με αυτο το τροπο δουλευοταν παραλληλα με το μαθησιακο κομματι. Τοσο στο σπιτι με το χειρογραφο προγραμμα , αλλα και με βαση αυτο και στο σχολειο με το ημερολογιο οπτικα , και χωρις να του κλεβει χρονο απο τις εργασιες του γιατι ηταν ευκολο και γρηγορο στο να το στησει.








Πιστευω οτι βοηθησε πολυ το γεγονος οτι δουλεψαμε την "υπομονη και την οργανωση" με διαφορους τροπους ταυτοχρονα και αρκετες φορες μεσα στη μερα, ετσι ωστε να μη μπορει να ξεφυγει το παιδι σιγα-σιγα απο αυτο. Στα ποστ που θα ακολουθησουν θα φανει αυτο που λεω με πολυ μεγαλη λεπτομερεια....


......Συνεχιζεται λοιπον..(ειναι αργα και ειμαι πτωμα)



Πού να είχα και περίοδο ( εσύ και τα νεύρα σου )

         HOW TO SURVIVE AUTISM ..........1 Πριν από μερικές μέρες βγήκα με το αυτοκίνητο και τον Παύλο μαζί μου να ψάξω  να βρώ ένα ...